Geschiedenis van de rouwkaart

 

Over de geschiedenis van de rouwkaart is blijkbaar niet heel veel bekend. Onderstaand stukje tekst (1998) trof ik op internet. Wie meer licht op dit onderwerp kan schijnen: graag!

“Over rouwen in de loop der geschiedenis is minder bekend. Dat komt mede omdat van grote droefenis vrijwel nooit uitgebreide foto- en/of  video-reportages worden gemaakt. Aan het eind van de achttiende eeuw  was het bij de gegoede stand echter wel gebruikelijk dat er uitgebreid werd gerouwd. Ook werd er onderscheid gemaakt tussen zware en lichte rouw. Wanneer  een monarch of een kroonprins overleed heerste er alom rouw en kleedde men zich overeenkomstig. In de negentiende eeuw was het gebruikelijk dat gedurende de periode van zware rouw uitsluitend zwart werd gedragen. De vrouw droeg een lange sluier en normale juwelen waren in de rouwperiode uit den boze. Voor rouwjuwelen verschijnen rond 1825             onder andere sieraden van git. Deze gittenmode zou zijn begonnen door koningin Victoria van Engeland.

Ook wit is een rouwkleur, gebruikt bij begrafenissen van personen van koninklijke bloede. Tegenwoordig zijn paars en marine ook geschikte  rouwkleuren. Een etiquetteboekje van 1935 rept van een rouwperiode van een jaar en zes weken of zelfs langer. Zoals in de kleding gaan ook rouwkaarten met de mode mee. Rond 1900 hebben deze kaarten zonder uitzondering een zeer brede zwarte (rouw-)rand. Tegenwoordig wordt doorgaans een smalle rand gebruikt. Maar marine en paars komen tegenwoordig ook op rouwkaarten voor.”